
Cateodata sunt pom cu crengi si cand ploua adun fiecare picatura si ma umplu pana la varful ramureleleor cu seva si-nverzesc. Iar uneori, cand ploua prea mult si trunchiul nu mai poate tine apa,plang...cu roua de pe frunze. Si ma simt iar goala si frunzele cer apa, si iarasi stau sub ploaie si adun, adun cat pot, ca sa trec prin seceta impacata cu natura.
Thursday, April 29, 2010
Lacrimi din frunze
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment